بغض

بر ناودان خیس چشمان من

پا گذاشتی

و بغض آسمانش را

که بیقرار باریدن بود

به تماشا نشستی

و مرا که از خاطره حضورت

 به جز بی پناهی و در به دری

حاصلی نبود به سخره گرفتی

 و سایه سنگین بی کسی را به دل من

تا آخر دنیا حصار کردی

و بال وپر چکاوک رویاهایم را

به شعله نیرنگ خود پرپر نمودی

نفرین بر توو بر عشق تو.